اشعار دزفولی { پخش و پلا ا همه جا}
۱۳٩۳/٧/۱٩

وا نِویسُم شعری پی هَر ذوقیَه

تا هَنی اینترنتِ مو بوقیَه

کُلمِجور کوردُم کو مطلب فوریَه؟

جای چویی (چای) مینِ شعرام خولیَه

کُلِّ نعمتها خدامون عالی یِن

رنگ به رنگ و خوشکل و عنابی یِن

تا اُمونَ هی اَ هَمَّه شاکِریم

اَر نکوردیم شُکراُمون کُل کافریم

می هِنون چویی اَما یَ چی دِگَس

مثلِ یوزارسیف مَری بَچی دِگَس

مثلِ نوشدارو هَمَ کاری ب کُنَ

هر کسی لو وَند وَرِش حالی ب کُنَ

لِف مِقی چویی دوایی تو مَجور

اَر خَوری کپسول شفایی تو مَجور

خاسگُوری رفتی بید دختر چه دات؟

مینِ او سینی دَسِش چِب وَند نهات؟

زشتَ شَربت آرِن و شیر و شراب

اَر که آرِن مجلسَ کورنَ خَراب

وختی یَ روزِ تموم کارِ کُنی

میز نشینی یا که چی بارِ کُنی

استیکانی چویی پَروارتِ کُنَ

اَر بدهکُوری ، طلبکارتِ کُنَ

او مِقِ اَوَّل که لووَب سوزِنَ

قندو چَربیتَ لِفِ چِب روفِنَ

غصَّه اسقالِ کسی هیچ وَخ مَبا

هی به شودی، ماتَمَ هیچ وَخ مَبا

می عزا هَم چویی لِکتَ نَمهِلَ

لِف رفیقی می غَما هم هَمدِلَ

او معلِّم کِب زَنَ داد سَر کلاس

30محصِّل مُستَفیضِن اَ صِداش

پی دو گیلاس چویی مَندیشَب وَنَ

اَر نداش بابا وَرِش قیشَب کَنَ

اَلغَرَض بی شوخی و هو وُ قیَه

اَشرفِ نوشیدنی ها چوییَه

وِرسَکادغوریتَ وَن چویی بیار

وَن کنارش نون پنیر سبزی خیار

دَسَ جعمی حوریون نِسِّن بهشت

هی گووِن مَهدی عجَب شعری نِوِشت

عَسَّل و جام و بَساطشونَب هِلِن

تا قیامت منتظِرچوییب مَنِن

شعر از : مهدی شکری باغبان

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۳:٠۸ ‎ب.ظ | نظرات شما ()

درباره ما
با سلام به شما بازدید کننده عزیز. این وبلاگ برای حفظ و توجه به زبان و لهجه دزفولی ایجاد شده و امید است که با نظرات و پیشنهادات خود ما را در این راه کمک کنید . لحظات خوشی را برای شما ارزومندیم
منوی اصلی
موضوعات مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
آمار و امكانات
تعداد بازدیدها :
افراد آنلاین :