اشعار دزفولی { پخش و پلا ا همه جا}
۱۳٩٠/٦/۳۱

گفتمش بوسی مخم گفتا : خیالت باطله        گفتمش جون جای ِ بوست گفت: اَمرت مُشکله

گفتمش دَساته دِه بوسم کُتی گفتی نخم       گفتمش پاهاته بوسم گفت : کارت گشتهِ وله

گفتمش عاشق پذیری؟ گفت:نه چا سی تونم؟   گفتمش سی چه نخواهیم گفت  شکلت بد گله

گفتمش همرنگ گل دونی چیه؟ گفتا ریم          گفتمش دوست کیه گفتا چو بلبل مایله

گفتمش بوسم دَهونت گفت لو وام نازکن        گفتمش عذرت هنه؟ گفتا که پوزت پُر مِله

گفتمش عاشق کشی؟گفتا بله دونی اَچه           تیر مرزنگم . کَمون برگم. اِشارم قاتله

گفتمش آخر ندونم خوردنه عاشق چیه          گفت کُلش بازی و گول و غم و خینِ دله 

.............................................

شاعر : ملا حسن شوشتری {حسنا}


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ٩:٤٤ ‎ق.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩٠/٦/٢٢

سلام مو به کل پارتی دارون                که می دنیا هنو هیسن فراوون

به وقت تنگی و هر سختی و درد       کَشن خودشونه  آ هر مشکلی دَر

اگر مینه اداری افتکن گیر                  زنن زنگی کتی هم ویِسکن دیر

که تا پارتی زنه زنگ یا اس ام اس      جلو آین سریع نه هم که فس فس

سریع و بی درنگ و بی تلاطم              گِرهَ  رَه  کارشون محکم و قایم

اما مردم مو هیچ پارتی ندارم                به پونصد تا اداره کَس ندارم

رفیقی می اداره مو ندارم                   که بی نوبت منَم رَه افته کارم

چه خوب بید مَم بِرارم کَس گپی بید       ریسی  می اداری شرکتی بید

دگه لازم نبید می صف مو ویسم          رووم نوبت گرم یا کمی ویسم

برفتم مستقیم پیشِ گَپ کل                  پذیرایی بیِسم چای و نقل

بِوندن احترام آ دَر بون تا کل                 اگر بیدم کَر و کور یا گَر و شل

اما ایسون خو مو پارتی ندارم             بووی پشت میز نشینی هم ندارم

مینه فکرم بو وم جور پی کَسونی         آ بالا ایشون بَل جورم یه جونی

بینم بَل حل کنن یه مشکل مو               کنن کوتاه رَه چن ساله مو

مو دوزه ساله می شاوور اسیرم          جَوون بیدم که رفتم ایسون پیرم

آ گچ خوردن هزار تا دَرد گرفتم             آ راس پایی کلاس  قد درد گرفتم

اگر مثل رفیقم پارتی داشتم              مینِ دسپیل منم کلاسی داشتم

خداوندا تو یار بی کسونی           سی هر بی کَس خودت یاری رسونی

مو هیسم مینِ شاوور یه معلم                قپی بچه عرب دارم محصل

خدایا مو دگه آ توس دِرومم                      مخوم ایم دگه نزیکِ خونم

تو ون می دل یکی آ بندگونت                     یکی آو بندگونِ مهربونت

مونه اره ونه می شهره دسپیل                 نزیکا پیر روبند یا که حزقیل

 

 

شاعر : باغبان     


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۱۱:٠۳ ‎ق.ظ | نظرات شما ()

درباره ما
با سلام به شما بازدید کننده عزیز. این وبلاگ برای حفظ و توجه به زبان و لهجه دزفولی ایجاد شده و امید است که با نظرات و پیشنهادات خود ما را در این راه کمک کنید . لحظات خوشی را برای شما ارزومندیم
منوی اصلی
موضوعات مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
آمار و امكانات
تعداد بازدیدها :
افراد آنلاین :