دوباره عیدَ وُ فصلِ بُهاره
دوباره فصل چندن پَر کُناره
همه شاد و همه خنده کُنونن
همه لِف بلبلون نَغمه زَنونن
خدا یَکته دِگه سی بنَدگونِش
معادَ زنده کوردَ سی آدمونش
اَ روح خُوش خَط و رنگ و لُعابش
دَمید وَر کلُ وَ یَه چی دا سفارش
که قدرِِِ نعمتَ دونسه بایی
کنی شکر، راسبا یا نسه بایی
خلاصه ای هوا چقدر که خوبه
ا جا چَرم وقت پوشیدن کتَونه
زمین رنگش بیسه سوزواری
خدا پی بارون داشَ اوبیاری
هزارتا بلبل سرحال زنده
زنن چه چه مین گوشا درنگه
ای نئشه باد، نم اَ کولا میایه
خبر اَ جنّت و حورا میاره
خونه همسایمون بیس نَه مسافر
همه بچون محله رفنه چادر
مونه چاره بیار تینا نِشسمه
سی خوانندونه وبلاگ شعر نوشمه
دل کُل می ای فصل بهاری بایا
91 سال دیدن مهدی(عج) بایا
شاعر : باغبان
سلام دسبیلیون با مٌرٌوًت سلام ای مردمون با محبت
دوباره پی یه شعر جعم جوری مخم آپدیت کنم وٍبمً یه جوری
دو سی هفتس دًما موضوعه گردم سی چن جمله قشنگ موزونه گردم
می اخبارا هًمًش تحریم کوردن امونه شو و روز تهدیدٍ کوردن
به جدم مو ندونم چه نویسم دلیل ای فشارا چه نویسم
بووم گفت: هسته ای هی ای دلیلش خوبه وردارنش امون نًخیمش
گووه خولو گپم نفت اصل کاره امون تا نفت داریم هً حسابه
تقی بابا همسایه اولایی گووه دینً گناهٍ اصلٍ کاری
مو خو هیچی ندونم اً سیاست به زور فهمیدمً احکام دیانت
مو کوردم مینه سایتا کٌلمجوری دًسوم اومه چیایی تا حدودی
رییس مجلس و جمهور و دادگاه گوون تحریم خوبه سی دل امونا
جوونونٍ امون خودشونه سازن همه چیایی که دشمنون دارن
خود ای گپ گپون کل می رفاهن خبر ای زندیا مردم ندارن
میان اٌردٍ دٍهٍن می سازمونا بًرٍن دادٍ اٌمونه آسمونا
گوون تحریم نداره ورمون زوری مجوری مین بازار چی گرونی
مری روزی نرفنه مینه بازار نه افتیده مسیرشون مین پاساژ
لباس و خوردنو تفریح و دارو ا می زندی امونا بیسه جارو
بلیط طیاره و قطار و ماشین مثٍ نرخ پیاز و موز و دارچین
بیسه روز به سر مین دکونا گٍرونی گٌر گرفته مین جونا
چنون گرون بیسه پیل درمون که اًلحًقٍ زًنٍن ملت مسلمون
مگو نرخ دلاره که چه حاله مپرساد قیمتش که چن ریاله
دیدیه بورس کالا ارز و سکه اً غمشون بًسمً سًرمً پی دو لٍکه
کٌنی حرفٌم قبول بی جًرٍ بحث که بیسً زٍندی وًرمون تًحسٍ نًحسی
به قول شاعر مینٍ کتابا کٌتی پی دشمنون کٌنی مٌدارا
اگر راحتیه ملت مٌهٍمً کٌنی کاری که پیل آیه سی همه
خوتون دارا اما مردم ندارا خدا نی ازتون راضی پی ای کارا
اً جا آری سی ملت سنگ خارا کنی پر جیبشونه اً دلارا
ای ملت آدمونی سر به زیرن مینه کل سختیا پاتونه ویسن
اگر کوردن گناهی ا نداری سی پاسخ به خدا سبا چه داری
کلوم مو سی دشمن هم ایانس کنن جنگ پیمون دونشو پاره پارس
پیایی تیفٍرٍنگی وًرمون شونی به والله نمولیم وًرتون نشونی
خدا عاقبتٍ کٌل خوب کنایا امونً پی حسین محشور کنایا
شاعر : باغبان
سلام همشریون سلام علیکم سَلامی وَر هَمه قَلبی لدیکُم
خبر اَ اختلاس وَر تون رسیده ؟ تنِ خدا دیدیَه هم چه بیسه؟
خبر اومس سه چار تا گَپ گِرفنه رئیس بانک و.نماینده گرفنه
خبر داری که هم پیلانه بورنه؟ خین کلمونه مینه شیشه کُورنه؟
گو وِن چَن پیلِ سی سال نفت فروشی خوَر و بَر کوردنه رفتن خروجی
سر اَ قاره دگه اُوُردنه دَر سر کُل ملته اُوردنه دَرد
سر دُزی ای مملکت مُسابِقَس کُلِ بیت المال مَری مُصادِرَس
اَچه هیچ دین و ایمونی نَمونده؟ اَچه یه آدم راسگو نَمانده؟
خدایا مَر اُمون مسلمون نیسیم؟ مَگَر پی همدگه پیمون نَبَسیم؟
که بعد اَ اِنقلاب بووِم برادر سی همدگه بووم همدم و یاور
اما ایسون حَواسمون وَر خومون نی دِگه هیچ کَس میِنه فکر امون نی
منافقون لباسِ دوسِ پوشِن سی کُلِ پُستا مُهم لِباس ِ دوزِن
مُنو تو رای دهیم وَرشون همیشه فروشن وَر جَوونا بَنگ و شیشه
که تا فکر همه ازشون بیس دیر خورِن پیلانه وُ ورمون کَنن دیز
هُنو که مرگ بر امریکا بگفتن خبر داری گرین کارته گرفتن؟
به نرخ روز خَورِن نونَ هِنونا کَنن گارشت اَ سیری وَر اُمونا
هِنا لِک ای هَمَّه پیلَ هِشنه خِرِ نصرتی و شیثَ گِرفنه
ای خدا به داد ای فقیرون رَس می او دنیا ای دوزونه زنشو تَس
می قیامت تو مُچِ کُلشون گِر انتقام کُل مسلمونون گِر
پی ظهورِ حجتت عَدلَ بیار بعد به اسرافیل تو گو طبلَ بیار
اَر خَوشِت اومه تو ای شعر لِحیس بَعدَ خواندن،یه نَظر زیرش نویس
شاعر: باغبان
گفتمش بوسی مخم گفتا : خیالت باطله گفتمش جون جای ِ بوست گفت: اَمرت مُشکله
گفتمش دَساته دِه بوسم کُتی گفتی نخم گفتمش پاهاته بوسم گفت : کارت گشتهِ وله
گفتمش عاشق پذیری؟ گفت:نه چا سی تونم؟ گفتمش سی چه نخواهیم گفت شکلت بد گله
گفتمش همرنگ گل دونی چیه؟ گفتا ریم گفتمش دوست کیه گفتا چو بلبل مایله
گفتمش بوسم دَهونت گفت لو وام نازکن گفتمش عذرت هنه؟ گفتا که پوزت پُر مِله
گفتمش عاشق کشی؟گفتا بله دونی اَچه تیر مرزنگم . کَمون برگم. اِشارم قاتله
گفتمش آخر ندونم خوردنه عاشق چیه گفت کُلش بازی و گول و غم و خینِ دله
.............................................
شاعر : ملا حسن شوشتری {حسنا}
سلام مو به کل پارتی دارون که می دنیا هنو هیسن فراوون
به وقت تنگی و هر سختی و درد کَشن خودشونه آ هر مشکلی دَر
اگر مینه اداری افتکن گیر زنن زنگی کتی هم ویِسکن دیر
که تا پارتی زنه زنگ یا اس ام اس جلو آین سریع نه هم که فس فس
سریع و بی درنگ و بی تلاطم گِرهَ رَه کارشون محکم و قایم
اما مردم مو هیچ پارتی ندارم به پونصد تا اداره کَس ندارم
رفیقی می اداره مو ندارم که بی نوبت منَم رَه افته کارم
چه خوب بید مَم بِرارم کَس گپی بید ریسی می اداری شرکتی بید
دگه لازم نبید می صف مو ویسم رووم نوبت گرم یا کمی ویسم
برفتم مستقیم پیشِ گَپ کل پذیرایی بیِسم چای و نقل
بِوندن احترام آ دَر بون تا کل اگر بیدم کَر و کور یا گَر و شل
اما ایسون خو مو پارتی ندارم بووی پشت میز نشینی هم ندارم
مینه فکرم بو وم جور پی کَسونی آ بالا ایشون بَل جورم یه جونی
بینم بَل حل کنن یه مشکل مو کنن کوتاه رَه چن ساله مو
مو دوزه ساله می شاوور اسیرم جَوون بیدم که رفتم ایسون پیرم
آ گچ خوردن هزار تا دَرد گرفتم آ راس پایی کلاس قد درد گرفتم
اگر مثل رفیقم پارتی داشتم مینِ دسپیل منم کلاسی داشتم
خداوندا تو یار بی کسونی سی هر بی کَس خودت یاری رسونی
مو هیسم مینِ شاوور یه معلم قپی بچه عرب دارم محصل
خدایا مو دگه آ توس دِرومم مخوم ایم دگه نزیکِ خونم
تو ون می دل یکی آ بندگونت یکی آو بندگونِ مهربونت
مونه اره ونه می شهره دسپیل نزیکا پیر روبند یا که حزقیل
شاعر : باغبان
صفا ای دار دنیا هیچ مجوره ــــــــــــــــــــــ دوای درد مرهم هیچ مجوره
جفا هرچی مخی داره دما دمم ـــــــــــــــــــــ وفای عهدو پیمونه مجوره
....................................................................................................................
ای صحرا سوزه بینش مخملینه ـــــــــــــــ تو منجا خرمنه بین مخملینه
ولی صد حیف که دایم سوزیه نی ــــــــــ که تووسون به گوشه در کمینه
شاعر : بابا کاظم دزفولی
دزفول و شیراز
مگو حافظ که شیراز بی مثاله اً ری چه منطقی گفتی ایانه
کجا نه چا تو گشتی غیر شیراز تو خو جایی نبیدی غیر شیراز
مو خوندم حالته تا یزد رفتی دوسی روزی نبیدی و بگشتی
ایسون توصیف کنم اوصاف شهرم مو شهروندی ا دسبیل قشنگم
تو رکناباد مین شهر داشتیش هزاران بار می شعرت اووردیش
ز رودخونه ی دز اگر کنم یاد همه نهرا بهشت افتن تونه یاد
که رودی خوشکل و پاک وزلاله قیاسش پی او رکناباد محاله
امون کل نوکر آشاهچراغیم برارش سوزقبانه هدیه داریم
شمون ار شهرتون کل پیر مراده ای شهرم دس کمی ازتون نداره
کتی بیو نشین می پیر حزقیل که تو فهمی چه داره شهر دسبیل
اگر سَر اوسیووا تو نشینی کُتی پای صدای او نشینی
تو شیراز بوِلی ماشین نشینی که اُیی زیر پلمون شو نشینی
علی کَلَه دووه وا تار خانی َا وَر کوپیته تا کانال ماهی
تیَت تا بور کنه لِف بَتِ اووی مین رودخونه کُل بچه سَر اووی
مو شیراز دیدم حافظ عزیزم وَر دروازه قرآن جا گزیدم
اَ ور باغ ارم تا ور مزارت نبید اووی خوریم ارواح خاکت
دو سی تا ساختمون شاقنیده وو مشتی استخون پاره پینه
که یادگاری اَ زمون قدیمه که اصلش مال شاه شوش نشینه
علم کوردیه وندی بوق کرنا که نی مثلش مین تموم دنی
بیو آدرس دهام پلی قدیمی وسط شهری که تو مثلش نبینی
هَنی کار کنه خوشو ستوناش ایانه قدمته ای شهر روناش
مگو پی مو امون نارنج صحابیم هوامون سرد شو وا زیر لحافیم
ای دسبیل پایتخت پرتقا له همی باغاش پر مرکباته
زمسونا شُمون زیر لحافِی اُمون ری بونه خُفتیم پی ملافی
خلاصه می زمونی که تو بیدی نبیدم تا ای شعرانه تو بینی
مو کوردم پی تو شوخی نازنینم الان ورسُم سیِت وَحشانه دینوم
شاعر : باغبان
گذر افتید مونه روزی به لیوس ــــــــــ ریش اسپیدی مودیدوم هه بگریوس
به او گفتم اچقدرهی بگریوی ـــــــــــ دسی ورریش کشید گفتا فلیچس
{فلیچس در اینجا یعنی جوانیم رفت}
.....................................................................................................
به صحرا بنگرم دریانه بینوم ــــــــــــــــــــــــــــ به دریا بنگرم صحراته بینوم
موقربون تیام بام مر قلوچن ـــــــــــــــــــــــــــــــــکه ایلا بنگروم اولانه بین
شاعر : بابا کاظم دزفولی
