اشعار دزفولی { پخش و پلا ا همه جا}
۱۳٩۳/۱۱/٢۱

سلام به کلِّ مردمونِ دسبیل

سلام به شهرِ سوزقبا و حزقیل

درود و رحمت به هَمَ عزیزون

اَ آشنا گِر تا هَمَ غریبون

هِنون کی هی علّافِن و شِلالِن

هنون که هر روز سَرِ کار و بارن

مَخوم نویسُم ایکِتَ طُماری

اَر قلمُم هیچ نَگِرَ غُباری

چَن روزَ که دعا ب° کُنیم سی بارون

گِرِن یَه جونی رودِ دزّ و کارون

نُمازِ خونیم و قَپی ب° گِریویم

هَر که نَدونَه مَرَه کُلمون لیویم

چَن قَل اور میایَ بالا سَرمون

اَما ب° کُنِن تُکَه اولاتِرَکمون

اووی دِگَه نمونده سی کشت و کار

کُلِّ زمینا بیسِنَ خِشت و خار

مینِ چَها نی دگه تُکَه اووی

دیدنِ بارون دِگَه بیسَه خووی

هِنا هنون هیچ هَمَه صِدقی سَرِت

دَرد و بلا نَ آیه بِرقی وَرِت

تازگیا خاک سَرُمونِه بارَه

خاکِ مِلَق اَ آسُمون میایَه

طوری میا ای گرد و خاکِ ملعون

گووی ایسون اَ کُل مَخو بَرَه جون

اَ می پِت و دو گوش و جُف تیامون

خاکَ که می حلق وسَر و میامون

خاکِ مِلَق که رفت رسید به خینمون

گنجویان ، مینِ سیسییو بینمون

اَیّان بَتَر ملَّتِ گوش به زَنگِن

می خبرانَ تُندِ تُندِ گَردِن

بینِن سُبانَ تحطیلِش کوردنَه

می زیرنویس شَهرِشَ نوم بوردنَه

تازه هِنا فصلِ زمسّون بیدَه

فصلِ خوب سرما و بارون بیدَه

تووِسّون° اَمسالُمون دیدنیهاس

فصل شروعِ خاک و گَرتِلیلاس

نَم اَچِه فایِِدِی دُعام نَدارَه

صد تا دُعام یکی جوواب ندارَه

دُعایِ بارونِ کُنُم خاک میا

ماهی دو دفتر سرِ قِسطام میا

برکت و رزق و روزی اَزمون رفتَ

حَواس°مون وَر قیمتِ نون و نفتَ

دولَتُمون مَحَلّی هیچ نَموَنَ

سَری به ملَّتِ عزیز نَمزَنَ

نَفتَ اَ زیر پامِ بَری هُرَّکی

گازَ زَنی تَش کِه گُلَ گُرَّکی

حَقِّ مو نی کُتی اَ ای تُفالاش؟

ریزی تو سَر خاک که نَوِرسَ اَ جاش؟

نَ آیَه جا بارون نَریزَه سَرمون

رَحمی کُنَه تُند نَکَنَ قَتَلمون

بَچونِ شَهرُم هَمَه بی گناهِن

مثلِ فِرِشتا هَمَه پاکِ پاکِن

اَگَر تَرِی کارِی کُنِی دِ یَلّا

دِرارِی سی خود°تون دو بارک ا...

اگر دَسِی نَجُنبِی سی خوزستان

اَ جا خوزستان وا گووی گورِستان

اُمون که کُلمون پی هَمَه رِشادَت

نِشونتون داییم رَهَ پی شَهادَت

بِلِکسی اَ خاکُمونَه نَداییم

هَمَّه چیامونَ سی خاکمون داییم

مَردی ایان نِی که به وَختِ سَختی

می ای گرونیا و تَنگِ تَحلی

زندَه به گور بیسَنُمونَ بینِی

خاکَ فقط می شَبَکاتون بینِی

زلزله بید کُل°مون کُمَکتون کوردیم

هر چی مَخاسِی سیتونِ اووُردیم

دعا کَنِی خاکی نَ آیَه سَرمون

رهگُذری باغی نکارَه سَرمون

واسکی مُنَم یَه یوزپلنگی بیدُم

رییس° محیط° زیست° مُنَهَم بِدیدُم

نَجیم ترین مردمِِ سر زِمینَ

هِشتَه پَلَنگونَ فقط بِبینَ؟

نسلِ اُمون هِنا بی یِس مُنقَرِض

قَربِ بووه پلنگ و روباه و خِرس

اگر غبار یَکتَه رَسَ به تهرون

به هیئت وزیرون گَردَه مِهمون

دو سی هزار لایحه و طرح میا

خاک دگَه هیچ وَخ به هوا نَ میا

حجَّتِ بی مثالِ عرشِ خدا

وِری دگَه بونگ انا الحق زَناد

گِر تو غُبارو گردِ  ای دلانَ

ا َمهدی کُن دیر تو قَضا بلانَ

شعر از : مهدی شکری باغبان

 

 

 

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩۳/٧/۱٩

وا نِویسُم شعری پی هَر ذوقیَه

تا هَنی اینترنتِ مو بوقیَه

کُلمِجور کوردُم کو مطلب فوریَه؟

جای چویی (چای) مینِ شعرام خولیَه

کُلِّ نعمتها خدامون عالی یِن

رنگ به رنگ و خوشکل و عنابی یِن

تا اُمونَ هی اَ هَمَّه شاکِریم

اَر نکوردیم شُکراُمون کُل کافریم

می هِنون چویی اَما یَ چی دِگَس

مثلِ یوزارسیف مَری بَچی دِگَس

مثلِ نوشدارو هَمَ کاری ب کُنَ

هر کسی لو وَند وَرِش حالی ب کُنَ

لِف مِقی چویی دوایی تو مَجور

اَر خَوری کپسول شفایی تو مَجور

خاسگُوری رفتی بید دختر چه دات؟

مینِ او سینی دَسِش چِب وَند نهات؟

زشتَ شَربت آرِن و شیر و شراب

اَر که آرِن مجلسَ کورنَ خَراب

وختی یَ روزِ تموم کارِ کُنی

میز نشینی یا که چی بارِ کُنی

استیکانی چویی پَروارتِ کُنَ

اَر بدهکُوری ، طلبکارتِ کُنَ

او مِقِ اَوَّل که لووَب سوزِنَ

قندو چَربیتَ لِفِ چِب روفِنَ

غصَّه اسقالِ کسی هیچ وَخ مَبا

هی به شودی، ماتَمَ هیچ وَخ مَبا

می عزا هَم چویی لِکتَ نَمهِلَ

لِف رفیقی می غَما هم هَمدِلَ

او معلِّم کِب زَنَ داد سَر کلاس

30محصِّل مُستَفیضِن اَ صِداش

پی دو گیلاس چویی مَندیشَب وَنَ

اَر نداش بابا وَرِش قیشَب کَنَ

اَلغَرَض بی شوخی و هو وُ قیَه

اَشرفِ نوشیدنی ها چوییَه

وِرسَکادغوریتَ وَن چویی بیار

وَن کنارش نون پنیر سبزی خیار

دَسَ جعمی حوریون نِسِّن بهشت

هی گووِن مَهدی عجَب شعری نِوِشت

عَسَّل و جام و بَساطشونَب هِلِن

تا قیامت منتظِرچوییب مَنِن

شعر از : مهدی شکری باغبان

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۳:٠۸ ‎ب.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩۳/٥/٥

شَعبون پرپرک رمضون درازَک/

اومَه رَمضون  ای نَه مبارک/

مَه گُسنی و تُشنی اومَه مردم/

اّ تشنی  مَری گَسُمَه  گَژدُم/

شعبون  لفِ تیر تخشِ گّرده/

مه روزه  چی گاله پشتِ سرده/

شعبون مَری  تشْ سوریه خورده/

مه روزه مَری قَل یخِ سرده/

شعبون کُچکلوزه نِسّه پا  دیک/

ای لف گگه مرردی بْزَنه چیک/

عفتو هَنی شووه بِدرایَه/

مَعدَم تا شو زحِ وِلایه/

روزا به مثالِ عمرِ کَفتار/

هر سالِ بووه بَتَر اَ پارسال/

ماه ضحف و بی حولیه مردم/

مردم بِزنن اّ گُسنی سَر سُم/

عفتو مخو ریشَمونَه سوزه/

اَمسال بِخدا بْ کُشم ای روزه/

+++++++++++++

نادون عَمَلی بید سرِ بندار/

هر جا بِرسید بِبّس ای اوزار/

یه لحظه دو لو اّ جُم نَویسید/

دیکش همه وخته تالِ ریسید/

یه عده کلومْشه کورنَ تایید/

عدهِ هم اُفتیدْنّ به تردید/

بعضی اّ گپونِ تهِ کیچه/

اُفْتیدْنّ اّ حرص به دندون ریچه/

عفتو مَری سُخته مُقِ سرشه/

لیویّه ایانْ  کاردی بِ دَسشَه/

مّخلص  هر جا  ای قصّنّ بْ بورد/

طاقتْ خلقَ اّ توسِ دِروُرد/

فهمید یَه گپی شرحِ ای حالَ/

گف: عومیّه دینش تَتَوالَ/

عیبش مّکنی بندنَ پی یّک/

چون عقلِ همه نَم بووه چَن یَک/

خالق که ای موجودّ سِرِشتَه/

تکلیفَ به قَدرِ عقل نوشته/

نه درس و کلاس دیدَ نه اُسا/

تا یادشه خرمن بیدَ مِنجا/

عمرشْ پی بیلدوری گذشته/

عفتو کُلِ پوسْ لارْشَه برشته/

اّر  راسِ گُووی یکْتّه بِجاش رو/

می ظورِ زوال کّرْتِلَه کن جو/

خوب دونّ خدا هر کّ چه رنگه/

ایمونّ بِ قدرِ عقلِ سنجه/

پاکیزه گووم بی چک و چونه/

قصش لفِ موسا و شبونّ/

++++++++++++++

ماه رمضونْ  ماه بهشته/

احسونْشَه خدا سی کُل نوشته/

ای مه نّ خدا کوردّ بهونه/

تا بخشَ گناهِ مردمونّه/

اّر خوب دهی گوش تو پی دل و جون/

شو بْ آیه صدا بالِ مِلاکون/

اَر روزه گِرِن کلِ خلایق/

چا سودْشه رووه به جیبِ خالق؟/

اّر جمله بووِن کافر مطلق/

نّم اُفته خلل به ساحتِ حق/

چِل سال او دونْ رَختی به اَنبون/

پُر کوردی گّدتْ اَ نون و می نون/

جز پیه مّرض خواجه چه پینید؟/

جز دکتر و درمون دِگه چی دید؟/

هر چی مّرضن  می خّور و خووه/

روزِ خَوشِ پُر خور سی سی یووَه/

یّه سال معدتْ آهِنَ یّرده/

بد بخ یه کُتی منْدی نَ وندَه/

یّه چن روزی کارْشّه سبک کن/

تعطیل که نه  تِشکی تو کمک کن/

ار همّتِمونْ  خَوردنِمونَه/

پستِ حیوِنونْ بَزِ اُمونَه/

9 رمضان 1393 ه.ش-پورعبدی

 

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۳:۳٤ ‎ق.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩۳/۳/٦

 

روز دزفول

سلام شهرِ خوب و نِمونه مو دسبیل زیبا

سلام ؛مردمت کُلْ نجیم و شریف و فریبا

درود و سلام وَر مدینهِ که فاضل ترینَ

که مِی ای همه شهرِ دنیا مقاوم ترینَ

فرسنید همه او جوونونِشَ مینِ جبهَه

رووِن تا زنِن سَدِ فولاد جلو سیلِ فِتنه

ای بَچونِ شَرمون مینِ جبهه غوغا بکوردِن

بِزِن بعثیونِ کَثیفَ لَت و پارِ کوردِن

ای جبهه گووِن کربلا،کربلایی بی یِس بید

سی کُلْ بَعثیونْ جنگْ لِفِ قتلِگاهی بی یِس بید

به هَر قطرَه اَ خینِشونْ خاکَ دان آبیاری

ایطوری بی یِس شهرمونْ مرکزِ پایِداری

او صدامِّ بُزدل هوایی بِزَند شهرمونَ

مَرِس بید دِگَه آخرین تیرِشَ زَندُمونَ

نَدونِس اُمون لِک هِلا نیسُمون اَی دیارمون

هزارْ توپ وموشک،محالَ کُنَه بَر بیارمون

اَ خوش غیرتی شهرَ خالی نکوردیم و موندیم

اَ مولا نشونِ دلیری گِرُفتیم و موندیم

هراسی و ترسی اَ هیچ موشک و بُمبْ نداشتیم

به سَر واهِمه خاک و دیُّ و تَش ولُمب نداشتیم

ایسون شهرمون نومْ خدا اَ هَمَه بهترینَ

ای خِطّه قَلی اَ بهشتِ بَرین سَر زِمینَ

خدایا به حقِّ شهیدونِ پاکِ دیارمون

که پاشیدِنَ عَطرِ عزّتْ به خاکِ دیارمون

به لُطف و کِرامت اَ شَرمون تو دفعِ حَرَج کُن

سی حُجَّتمون، مَهدی،تو تَعجیلِ اَمرِ فَرَج کن

به قلم: مهدی شکری باغبان


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ٧:٠٩ ‎ق.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩٢/۱٢/٢

 

سلام و صد سلام مردم دوبارَه

مَخُم ساکت مَنُم دل نَمبِنارَه

خدا شکرت می ای دور و زَمونَه

یَه چی هی وا بووَه سی خِتخِتونَه

سبد کالا هِنا جوکِ جَدیدَه

ای طَرحَ تا ایسون هیشکس نَدیدَه

پَریروزا که هم هووی وَنِس بید

ای همسامون دو سی زنبیل دسش بید

بگفت کالا وَرُم تَخصیص بی یسَّه

اَ خوشحالی تیام مو فیس بی یسَّه

رووُم آرُم الان هَم تُخمُرانَه

برنج و مرغ؛ پنیر و روغنانَه

خلاصَه بعدَ ظُهری ریشَه دیدُم

کتی رفتُم جلو بُرگاشَ دیدُم

سرش باند پیچی و گوش هوفنیدَه

دسِش لَسْمُ و میاش کُل شوپنیدَه

مَرِسُّم مو تصادف کوردَه بدبخت

خوش و بچونِشَ کُلْ کوردَه کَج بخت

ایسون که دون گُشید و قصَّنَه گفت

اَ خنده هر دو تا گوشُم بی یِس رُک

سَرِ صَفْ پی یکی دعواش بی یِسَّه

پُلیسّم اونچونا پیداش بی یِسَّه

دو سی تا هم اَ اولا صف رَسیدْنَ

حساب همسایَنَ پی هم رسیدْنَ

حسن هم کوردَه تدبیری سی ملت

پی ای طَرحِش اّ کُلمون بُردَه عزَّت

حسن ملّا ای کار اَ تو بَعید بید

ای دَنگِ‌تو وَرِ ملّت جدید بید

مِثِ محمود شمونَم کارتِ دایِی

نَمِیمَ اَ کَسی هیچ سَرْ صِدایی

دِ رو خونَه تو گُلْنْ تلویزیونَه

نَه اُستانی؛ گِراد او زیریونَه!

دِ بین کُلِّ وِلات وَرمونِه خَندِن

کِلِک دِندون اَ ای فَرهَنگُمونِن

ای ملت هم خو خودشون نوبَرونِن

خورَه تَقی به توقی هو وَنونِن

صفی دیدن بِدو مینِش وِلووِن

سی هر چی بید مِثِ جِت سیشِ دووِن

اُمون کُلْ وا کنیم کُتی مُراعات

نَوا هر چی بووَه سیمون مُکافات

خدا ملت اُمونَه سَر به رَه کُن

ای مهدیمونَه اَ غیبت به دَر کُن

گووِش آیَه کُنَه کُلَّ هدایت

دَهَ عزَّت به مردم بی نهایت

شعر از : مهدی باغبان

 

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩٢/۱٠/۱٢

سلام بر مردمونِ پاکِ دسبیل

که هیسِن اعتبار سی خاکِ دسبیل

که دارالمومنین ورتون بِرازَه

نبی می روزِ حَشر؛ وَرتون بِنازَه

می ای دو ماه چنون کوردیه غوغا

اَ سَر جن و مَلَک بوردیه سودا

دو اِقدَر که مَلَک بر سر زَنونِن

اَ داغِ سبطِ پیغمبر فَغونِن

شُمون نوحه گِرُفتی ، سینَه زَندی

سراسر هستیَه گِریوَه وَندی

شمون داری به دل کارِ حسینَه

دلاتون خین اَ اَحوالِ حسینَه

صفا دایِی تیا وُ قلبتونَه

لباسِ مشکی کوردی خَلعَتونَه

سی اَربابی که بی غسل و کفن بید

عزاداریتون مرهم سی حَسن بید

بیسّی همنَوا پی صاحب الامر

خدا خیری دُهاتون آخرالامر

گریواتون سی اَصغر بی ریا بید

ای بَچَه صید شخصی بی حیا بید

حسینَه یاری دایی وَر جَوونِش

که آرَه خیمه گاه قدّ کمونش

صدا هق هق گریوَه سی 3 ساله

صداتونَه بِبورد تا می خَرابَه

سی زینب که بی یس پیر می اِسارَت

اَسجادو اَسیرون کورد حِراسَت

شمون سِنگِ تَموم وَندی سی کارِش

شفیع کُلتون روزِ حَشر ؛ مارِش

خدا مابین ابوالفضل بی نظیرَه

وفاداری کسی مثلش نَدیدَه

سی نوحایی که سَرنوحَه عَباسَه

بَرَ آ سَر همه هوش و حواسَه

صدا سیناتون اِقدَر بید که گویا

الان روحا بٔدران اَ مینِ جونا

عزاداریتون ایشَلّا قبول با

مِزِ سینه زَنیتون پی رسول با

محرم وا صفر دارن بِوارِن

دلامون سی حسین کُل بی قِرارِن

خدا بیناد به درگاهت دَسانَه

دُهاد کلّ براتِ کربلانَه

امید روزی رَسَ که مهدی آیَه

غم و غصَه رووَه دلگرمی آیَه

هنونی که سی یش کُل ندبه خونِن

سی خدمت می رکابش دَس اَ جونِن

اخیر موقی میا که عَدلَ آرَه

سرافرازی مسلمونونَ آرَه

به حقِّ آمین گفتن بعدَ روضا

شفا دِه ای خدا کلِّ مریضا

گِراد مهدی ای شهرَ می پناهِت

همه همشهریونمَه وَن کِنارِت


شعر از : مهدی شکری باغبان

 

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ٩:۳٤ ‎ق.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩٢/٧/۱

رووم شوش خَمسه میا                   میام دزفیل موشک میا

خدا کَسی نی که رَسه به دادمون       ایلا مو توپه موشک هی کنارمون

   هَر چی کُشیم اَ بَعثیون هی میا جاشون   مثل سَگُ گُربه رون اُ مون دُماشُن

چِ سَرمون اُومَ چه به روزِگارمون         ایلامو توپه موشک هی کنارمون

شیرین شیرنم، شیرنم،چلچله      چلچله کار کنه ریشه دِشمنه کَنه

 

با تشکر از حاج عظیم دم ساقه برای تکمیل این شعر


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩٢/٦/۱

سر برج که بی یس پی چیک و خنده

هزار هو و قیه وا فیت و چنگه

روونه سوی خودپرداز ملی

ای بانک ملی نداشت او بانک ملی

گروم امروز حقوق برج چاره

مز سی روز تلاش و دس به کاره

لباس خوشکلی خرم سی زونه

که تا یه ماه دگه ن آره بونه

سی روله کچکلوزم یه کتابی

خرم نقاشی و دفتر حسابی

دو کیلو گوشت و میوه وا یه مرغی

دو سعبین و دو فارب و رب زشکی

اما وا سی خرید کتی کنم صبر

نشیوم یا ن آروم پیل کتی کسر

اول قسط ای بانک مهر داروم

روز دوم قس انصار داروم

دو وام خونگی هم خو شریکم

که هالم هالما مینشو مو گیرم

قبوض و ری گشون و قند دسمال

کمی بنزین و شارزو نون و شیرمال

دگه چا چب من ا ای حقوقم

کو زخم زندیه پی یش مو پوشم

حقوق یه ماه مو چا چن ریاله

مگر چن روز مین جیب بناره

ندونم بل حقوقم خیلی خوبه

گرونی بل ایسون عوال جونه

اما مو هم خدان شکرگزاروم

نبید یانه چه بید مو روزگاروم

هنا اومس گوون حسن کلیل ساز

مخو قفل گرونیه کنه باز

اگر قفلم نخورد ور ای کلیلاش

حقوق مو همو کاسس همو آش

امید مو به تدبیر خدامه

همه شو و همه روز ه دعامه

که عجل فی ظهور المهدی بایا

و خیرْ عاقبه فی امری بایا

 

مهدی شکری باغبان

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ | نظرات شما ()

۱۳٩٢/٤/٢۱

جنگُ دعوا درِ حوش

 

یادُم اُومَ،اَ صَقیلی کِ بِ کوردیم دَرِ حوش                   چِرقو وُ لُختُ پَتی ،لِنگَ بِ کوش

سَر فِنگی یا چَقرُ بوزی وُ، دَ بی سی چَل                 یا شِرَقِ شَپِلاق، یا لغَت وُ پا مینِ گِل

گَپُمون    مَردِسَ    رو    بیدو    قَوی                     هَم نَتَرس بیدوُ کُتک زَن هم شَری  

مَعرِکَ    گرم    کنِ   دَعوا      مَحمَد                       سِنگ  بییا  روُ  کُمَکی  بید  اَحمد

خارِ  گَپشون ،  که  مُنُم  حامییشون                   یا بِ زَندُم ، یا بِ خوردُم کُتَک اَ بانیشون

اِشکِنیدَ   ،   ریتِنیدَ  ،   سَرُ  دَس                         یَ تَ هَم ، پی حَپِلون ، دَسمَ  بِ  گَس

بینَوا    ،   مارِ   یتیمونِ    شُلُق                         واس   هَمی  روزا  کُنَ  تیا شَ   بُق 

تا    شَری    تازَ نَبینَ  ،  اَزِشون                         یا  که  هَمسایَ ،   غَمینَ    اَزِشون

هَمَ  نادون  و کُچُک  ،  بوزیگوش                      مَسّ ِ  بوزی   وُ کُتَک   رَفتَ  اَهوش    

........................

شاعر : فریده عالمشاه

 


ارسال شده توسط رخسار -باغبان در ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ | نظرات شما ()

درباره ما
با سلام به شما بازدید کننده عزیز. این وبلاگ برای حفظ و توجه به زبان و لهجه دزفولی ایجاد شده و امید است که با نظرات و پیشنهادات خود ما را در این راه کمک کنید . لحظات خوشی را برای شما ارزومندیم
منوی اصلی
موضوعات مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
آمار و امكانات
تعداد بازدیدها :
افراد آنلاین :